آلرژی غذایی از شایعه ترین انواع حساسیت در کودکان می باشد (8% درکودکان زیر یکسال). در میان آلرژنهای غذایی پروتئین های شیر گاو از شایع ترین عوامل آلرژی زا در کودکان می باشد (50-45% موارد حساسیت غذایی)، تستهای تشخیصی آلرژی از قبیل تست پوستی یا اندازه گیری IgE اختصاصی، نیاز به آلرژنهایی با خلوص بالا دارند. هدف از انجام این مطالعه تخلیص 3 پروتئین اصلی و آلرژی زای شیر گاو یعنی کازیین، آلفالاکتالبومین و بتاکتوگلبولین به شکل عصاره آلرژنیک بوده است. ابتدا کازیین از شیر تازه گاو که چربی آن قبلاً جدا گردیده است، به روش اسیدی جدا شده و سپس آلفالاکتالبومین و بتالاکتوگلبولین از محلول رویی (سرم شیر) جدا گردید. آلفالاکتالبومین به وسیلة ژل فیلتراسیون از فراکشن رسوب داده شده سرم شیر توسط سولفات آمونیوم جدا گردید وبتالاکتوگلبولین نیز به وسیله کروماتوگرافی تعویض یونی از فراکشن رسوب داده شده سرم شیر توسط پلی اتیلن گلیکول جدا گردید. پروتئین های جدا شده توسط الکتروفورز پلی اکریل آمید و ایمونودیفیوژن دو گانه ( روش اخترلونی) ارزیابی گردیدند. نتایج نشان داد که کازیین به دست آمده در این مطالعه خالص تر از انواع تجاری موجود است به طوریکه خلوص آن حدود 95 درصد می باشد. آلفالاکتالبومین و بتالاکتوگلبولین به دست آمده نیز هر یک حاوی یک باند در الگوی الکتروفورز بوده و ناخالصی محسوسی در آنها مشاهده نشد. این نتایج بیانگر خلوص بالای محصولات به دست آمده است. این محصولات را می توان در راه اندازی تستهای اختصاصی مثل تست پوستی و الایزا به کار برد.

مقدمه و هدف: از حساسیت به شیر گاو به عنوان یک عامل ایجاد کننده کولیک شیرخوارگی نام برده شده است. بنابراین تعداد زیادی از پزشکان رژیم غذایی این شیرخواران را به رژیم غذایی عاری از شیر گاو تغییر می دهند. در این مطالعه، نقش حساسیت به شیر گاو در کولیک شیرخوارگی در شیرخوارانی که به طور انحصاری از شیر مادر تغذیه می شوند بررسی شده است. مواد و روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی یکسو کور  بر روی شیرخواران بین 3 هفته تا 3 ماهه مبتلا به کولیک شیرخوارگی که برای واکسیناسیون یا معاینات دوره ای به مراکز بهداشتی ـ درمانی شهر شیراز در سال 1383 مراجعه کرده بودند انجام گردیده است. پس از تائید کولیک در این شیرخواران پرسشنامه ای برای هر کدام از بیماران تکمیل شد که در آن میزان گریه شیرخوار در شبانه روز، سابقه فامیلی آلرژی و سایر علایم همراه ذکر گردید. به والدین آنها آموزش هایی جهت کاهش نفخ شکم شیرخوار داده شد و سپس  تست پوستی پریک با شیر گاو و آزمایش مدفوع (برای دیدن خون مخفی در مدفوع) برای تمام این شیرخواران انجام گردید. سپس شیرخوارانی که از شیرخشک استفاده می کردند از ادامه مطالعه خارج شدند و شیرخوارانی که به صورت انحصاری از شیر مادر تغذیه می شدند یعنی 77 نفر به دو گروه مورد (35 نفر ) و  شاهد (42 نفر) تقسیم شدند و 50 نفر شیر خوار سالم بدون کولیک نیز به عنوان گروه کنترل فاقد کولیک تحت بررسی قرار گرفتند.  در گروه مورد، به مادران توصیه شد که به مدت 2 هفته شیر گاو و سایر لبنیات را مصرف نکنند. اما در گروه شاهد، تغییری در رژیم غذایی مادران ایجاد نشد. پس از دو هفته شیرخواران مجدداً ویزیت شده و میزان گریه آنها در شبانه روز از والدین سؤال گردید. داده ها با  استفاده از آزمون کای  دو و نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها :  شیرخواران مبتلا به کولیک که مادرانشان به مدت 2 هفته لبنیات مصرف نکردند بهبود قابل توجهی نسبت به گروه شاهد نداشتند. شیوع تست پوستی مثبت در شیرخواران مبتلا به کولیک 6/2 درصد بود. اما شیوع تغذیه با شیر خشک و همچنین خونریزی مخفی در مدفوع، به طور واضحی در شیرخواران مبتلا به کولیک بیش از شیرخواران فاقد کولیک بود. نتیجه گیری: با توجه به عدم پاسخ شیرخواران مبتلا به کولیک به حذف لبنیات از رژیم غذایی، می توان ادعا کرد که حساسیت به شیر گاو علت مهم و شایعی برای کولیک شیرخوارگی نیست، بنابراین حذف لبنیات از رژیم غذایی مادران شیرده توصیه نمی شود. همچنین نیازی به انجام تست پوستی به عنوان یک بررسی معمول در این شیرخواران وجود ندارد.  

هدف: آلرژی به پروتیین شیر گاو با طیف وسیعی از اختلالات گوارشی همانند ریفلاکس گاستروازوفاژیال ظاهر می شود. هدف این مطالعه بررسی وجود ریفلاکس در کودکان (کمتر از 2 سال) مبتلا به آلرژی به شیر گاو مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی در سال های 1381-1382 بوده است.روش مطالعه: پنجاه ویک کودک مبتلا به آلرژی به شیر گاو بررسی شدند و بررسی های رادیوگرافیک و اندوسکوپیک در بیماران با علائم مشکوک به ریفلاکس به عمل می آمد و بعد از تایید تشخیص، چالش غذایی در آن ها انجام می شد و وجود علایم ریفلاکس مجدد بعد از دو هفته رژیم غذایی حذفی ارزیابی می شد.یافته ها: از 51 بیمار، 5 کودک (10%) شامل 3 دختر و 2 پسر با میانگین سنی 10.6 ماه مبتلا به ریفلاکس گاستروازوفاژیال بودند. 3 بیمار (60%) منحصرا از شیر مادر و 2 بیمار (40%) از مخلوط فرمولا و شیر مادر استفاده می کردند. مادران هر 5 کودک از فراورده های لبنی شیر گاو در رژیم غذایی خود استفاده می کردند. تنها در یک مورد آزمون پوستی آلرژی (Skin Prick Test) با عصاره پروتیین های شیر گاو مثبت گزارش شد. همچنین، کلیه این بیماران تحت چالش غذایی قرار گرفتند که در همه موارد به طور جالب توجهی هم علائم آلرژی و هم علائم مربوط به ریفلاکس بهبود یافت.نتیجه گیری: ارزیابی بیماران مبتلا به آلرژی به شیر گاو از نظر وجود ریفلاکس گاستروازوفاژیال ضروری به نظر می رسد؛ چرا که با درمان آلرژی به شیر گاو به وسیله رژیم غذایی حذفی می توان ریفلاکس را نیز کنترل کرد که این امر نشان دهنده ارتباط بین این دو وضعیت با هم دارد و نیز از درمان های اضافی و پرهزینه ضد ریفلاکس در این بیماران جلوگیری می نماید.

این پژوهش برای ارزیابی تأثیر طول دوره ی خشکی بر تولید و ترکیب شیر گاوهای هلشتاین در گله های تجاری با شمار 2143 گاو هلشتاین انجام شد، گاوها بر پایه ی طول دوره ی خشکی سپری کرده به پنج گروه شامل؛ 45 ≥ ، 45-51، 52-65، 66-76 و 75 ≤ طبقه بندی شدند. ثبت تولید شیر و نمونه برداری از شیر هر گاو دست کم تا شش و بیشینه تا دوازده ماه پس از زایش انجام شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SAS با رویه ی MIXED تجزیه شد. نتایج به دست آمده نشان داد که با کاهش طول دوره ی خشکی به کمتر از 45 روز تولید شیر به طور معنی داری کاهش پیدا کرد و میزان تغییر امتیاز وضعیت بدنی در یک دوره ی شیردهی و درصد جفت ماندگی افزایش معنی دار نشان داد. درصد چربی شیر به صورت درجه ی دوم از طول دوره ی خشکی تأثیر پذیرفت، به طوری که دوره ی خشکی بین 52-65 روز کمترین درصد چربی شیر را داشت. تأثیر دوره ی خشکی بر درصد پروتئین شیر به صورت درجه ی سوم بود، یعنی با افزایش طول دوره ی خشکی از 45 روز درصد پروتئین شیر در آغاز کاهش و پس از آن افزایش پیدا کرد. به طورکلی در این بررسی تأثیر منفی از کاهش طول دوره ی خشکی به کمتر از 45 روز بر روی تولید و ترکیب شیر و سلامت حیوان مشاهده شد.